Master rad
Idejno rešenje memorijalnog centra "Šindlerova arka" u Brnjencu, Češka republika
-revitalizacija bivše fabrike tekstila porodice Luv-Bir-
Rad istražuje ulogu arhitekture u memorijalnim muzejima, sa posebnim naglaskom na narativnu dimenziju prostora. Fokus je stavljen na muzeje posvećene Holokaustu, uz razmatranje mogućeg idejnog rešenja memorijalnog centra posvećenog Oskaru Šindleru i 1200 Jevreja koje je on spasio.
Kroz simboliku, materijalizaciju i prostorne sekvence, arhitektura oblikuje jedinstvene narative koji omogućavaju posetiocu da se aktivno poveže sa prostorom. Integracijom narativa u dizajn muzeja, prostor postaje više od pasivnog okvira, pozivajući posetioce da dožive istoriju kroz fizičko kretanje i interakciju sa arhitektonskim elementima.
Konverzija ove lokacije u memorijalni muzej doprinosi težini i značaju poruke muzeja.
Fizička prisutnost na lokaciji događaja omogućava posetiocima da se suoče sa istorijskom stvarnošću, stvarajući povezanost između prostora i događaja.
Koncept rešenja oslanja se na pristupima revitalizacije industrijskog nasleđa uz očuvanje integriteta fasade postojećih objekata.
Unutrašnji prostori objekta su adaptirani u skladu sa zahtevima nove funkcije, pri čemu se vodilo računa da se savremeni sadržaju pažljivo integrišu u postojeću strukturu.
Narativni tok kretanja kroz izložbu bio je ključan element u arhitektonskom projektovanju muzeja, oblikujući prostor kao emotivno i istorijsko putovanje. Izložba započinje ispred glavne kapije, gde masivni zid sa nazivom muzeja blokira pogled na glavnu zgradu fabrike, izazivajući osećaj dezorijentacije. Prvi deo izložbe odvija se u bivšoj Laboratoriji, kroz koju se posetioci kreću penjući se stepenicama, a zatim se vraćaju s druge strane zida. Ovaj prostorni tok ima za cilj da simbolizuje turbulentnu prošlost fabrike i sudbine Jevreja pre nego što su dospeli u logor.
Nakon izlaska iz Laboratorije, posetioci ulaze u rampu koja vodi ka podrumskom nivou, završavajući kod ekrana sa fleksibilnim sadržajem. Odavde se ulazi u tunel projektovan po dimenzijama vagona kojima su Jevreji transportovani tokom Drugog svetskog rata, stvarajući snažno fizičko i emotivno iskustvo. Tunel vodi ka podzemnoj etaži, osvetljenoj vertikalnim otvorom koji simbolizuje nadu.
U aneksu posetioci ostavljaju stvari pre nastavka ture kroz prizemlje hale, gde izložba počinje prolaskom kroz „šumu“ stubova. Stepeništem se dolazi do galerije, a zatim kroz stakleni tunel u zapadni deo bivše fabrike. Izložba se nastavlja silaskom kroz etaže, završavajući izlaskom na glavni trg. Ovaj trenutak izlaska pruža posetiocima osećaj katarze, simboličnog oslobođenja, upravo na mestu koje je obeležilo stvarno oslobođenje nakon završetka Drugog svetskog rata.
Koncept rešenja je proizašao i muzeološke perspektive u pokušaju integracije narativa i istorijskog konteksta u arhitekturu muzeja. Stvarajući uvijenu putanju i vodeći posetioce od tamnog i skučenog do finalnog otvorenog i svetlog oslobođenja zaokružujući iskustvo i putovanje posetioca.
